الفت ميگرفت به آنان نيكى ميكرد . و خويشاوندان خود را در عين اينكه به برتر از خودشان مقدم نمىداشت ، صله مىكرد ، به احدى از مردم جفا نمينمود و پوزش عذرخواهان را مىپذيرفت - تا آنجا كه گويد : آن حضرت داراى غلامها و كنيزها بود ولى در خوراك و پوشاك از آنان برترى نمىجست . و ساعتى از عمر خود را بيهوده و در غير بندگى خدا ، و در غير اصلاح خود نمىگذرانيد . و گاهى به باغ و بساتين اصحاب تشريف مىبرد ، ابدا مسكينى را براى فقرش و يا براى مرضش تحقير نميكرد . و از هيچ سلطانى به خاطر ملكش نمىترسيد ، فقير و سلطان را بيك نحو دعوت به توحيد مينمود ، و اين و آن در نظرش يكسان بود . 47 - و در همان كتاب است كه ميگويد : رسول خدا صلَّى الله عليه و آله از همه مردم ديرتر به غضب در مىآمد . و از همه زودتر راضى مىشد ، و مهربانترين و خيرخواه ترين و نافعترين مردم بود به آنان . 48 - و در همان كتاب است كه گفت : رضايت و مسرت رسول خدا صلَّى الله عليه و آله بهترين رضايتها بود . و در موعظه و نصيحت جدى بود ، و هنگام غضب - كه جز براى خدا صورت نمىگرفت - چيزى تاب مقاومت غضب آن جناب را نداشت . خلاصه